Turew
Wieś Turew pojawia się w źródłach u schyłku XIV wieku, jako przedmiot ciągłych transakcji, często zmieniała właścicieli. Od 1730 roku wieś Turew stała się własnością rodziny Chłapowskich. Od 1815 roku, majątek przechodzi w ręce generała Dezyderego Chłapowskiego, żołnierza wojska napoleońskich, powstańca 1830 roku, reformatora rolnictwa. Dezydery Chłapowski stworzył wzorowy majątek i gospodarstwo. W rękach Chłapowskich Turew pozostała aż do 1939 roku. W 1812 roku w Turwi przebywał Napoleon Bonaparte. Obecnie w pałacu w Turwi mieści się Stacja Badawcza Zakładu Badań Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN w Poznaniu.

Racot
Wieś wzmiankowana od 1366 r. jako miejscowość na wyspie. Stanowiła własność Borków Gryżyńskich, potem Leszczyców z Gułtów. Około 1670 r. Racot nabył Krzysztof Bronisz z Paradyża. W 1777 r. przejął dobra racockie książę Antoni Barnaba Jabłonowski, wojewoda poznański w latach 1760-1782. W Racocie bywali wówczas m.in. Ks. Józef Poniatowski i Tadeusz Kościuszko, pierwszy prezydent Warszawy Ignacy Wyszkota Zakrzewski, kompozytor hymnu polskiego Józef Wybicki, królowie holenderscy, prezydenci Rzeczypospolitej.

Kopaszewo
Wzmianka o Kopaszewie pojawia się w XIV wieku, kiedy to wieś była własnością rodu Łodziczów. W 1419 r. pojawia się jako właściciel wsi Czema Kopaski, a w latach 1462-72 Wojciech Kopaszewski., a po nim syn Jan. Jan Kopaszewski, żonaty z Elżbietą Wojnowską, miał z nią dwóch synów Macieja i Piotra, którzy obdzieleni byli częściami Kopaszewa. W roku 1556 kupuje Kopaszewo Andrzej Górka, a w 1587 Stanisław Bojanowski (od Stanisława, brata Andrzeja). Jeszcze do roku 1650 Kopaszewo było w rękach Bojanowskich, a 17 lat później w posiadanie wsi weszli Jan i Stanisław Zakrzewscy. W 1703r. wieś dzierży Władysław Skórzewski. W 1781 r. Kopaszewo objął Ludwik herbu Drogosław Skórzewski. Wzniósł tam kaplicę i w 1801 pałac. Jeszcze do roku 1844 właścicielką wsi była Honorata Skórzewska, wdowa po Ludwiku, a po śmierci syna sprzedała majątek za 100 000 talarów gen. Dezyderemu Chłapowskiemu. Chłapowscy posiadali Kopaszewo do 1939 roku.

Rąbiń
Rąbiń znany był już od 1316 roku, kiedy to był własnością rodziny Jareckich herbu Awdaniec. Od czasów średniowiecza do 1635 r. był gniazdem rodzinnym Rąbińskich herbu Łodzia. W roku 1804 dobra Rąbińskie wykupił Józef Chłapowski i aż do 1939 roku pozostawały w rodzinie. W Rąbiniu znajduje się nekropolia rodziny Chłapowskich.